Με πολύ περισσότερο άγχος από ότι δείχνει το τελικό 0-2 ο ΑΡΗΣ μας πέρασε και από τη Λάρισα διατηρώντας τη διαφορά από τους διώκτες της. Η εικόνα μας ήταν μέτρια, ιδιαίτερα στο Β ημίχρονο όπου λίγο έλειψε να δεχθούμε την ισοφάριση παρόλα αυτά όπως αποδείχθηκε ο φετινός ΑΡΗΣ έχει την ποιότητα ώστε ακόμη και χωρίς να εντυπωσιάσει να παίρνει τις  νίκες που χρειάζεται!

Από το πρώτο ημίχρονο που η ομάδα της Λάρισας έπαιζε αρκετά επιφυλακτικά φάνηκε ότι σήμερα δεν πατούσαμε καλά. Φλύαρη υπεροχή, πολλά λάθη και ελάχιστες ευκαιρίες ήταν αυτό που είδαμε στα πρώτα 45' με το γκολ του Ντούνη στο 39' που εκμεταλλεύτηκε την έμπνευση του Ιντζόγλου να δείχνει αρκετό για να μας οδηγήσει στη νίκη. Και ενώ θα περίμενε κανείς στο Β ημίχρονο με την αντίπαλη άμυνα πιο ανοιχτή να κυριαρχήσεις μέσα στο γήπεδο είδαμε έναν ΑΡΗ φοβισμένο να μην μπορεί να κρατήσει μπάλα και να πλησιάσει στην αντίπαλη περιοχή. Οι Λαρισαίοι γινόταν ολοένα και πιο απειλητικοί και είχαν 1-2 πολύ καλές στιγμές που σταθήκαμε τυχεροί με αποκορύφωμα τη φάση στο 88'.  Το θρίλερ έλαβε τέλος λίγα δευτερόλεπτα αργότερα με τον  Παυλίδη να βγάζει την ασίστ στον Διαμαντόπουλο και τον τελευταίο να γράφει με ιδανικό τρόπο το τελικό 0-2!

Παιχνίδια σαν το  σημερινό αποτελούν την ιδανική ευκαιρία ώστε να δουλέψει η ομάδα και να βελτιωθεί. Το ότι μπορούμε και παίρνουμε τους 3 βαθμούς ακόμη και με τέτοιες εμφανίσεις δείχνει κάτι για την δυναμική της ομάδος μας. Πέρα από τα περιθώρια βελτίωσης που υπάρχουν στην ομάδα με το υπάρχον ρόστερ σίγουρα πρέπει να γίνουν και κάποιες διορθωτικές κινήσεις με φόντο όχι μόνο τη φετινή σεζόν αλλά και την επόμενη. Η ομάδα συνεχίζει να κερδίζει, είναι πρώτη και τίποτα δεν δείχνει ικανό να κόψει την πορεία της προς την σουπερλίγκα. Ούτε καν ο κακός της εαυτός!

ΥΓ. Το ότι κερδίζει η ομάδα δεν σημαίνει ότι δεν βλέπουμε τα απίστευτα "λάθη" των διαιτητών  που γίνονται συστηματικά φέτος.  Άλλο ένα πέναλτι(καθαρό χέρι στο 22') που δεν δόθηκε.